Zordon w krainie prawa. Remigiusz Mróz – „Kasacja”

Remigiusz Mróz pokazuje, że życie adwokata nie jest łatwe… Szczególnie, gdy klient, którego ma się bronić, nie przejawia najmniejszej chęci do współpracy, a wszystkie dowody niezbicie wskazują na jego winę. Rozpoczyna się zatem wyścig z czasem w celu ujawnienia prawdy, ale czy zagmatwana intryga ma szanse zostać w pamięci czytelnika na dłużej, czy też ulegnie kasacji zaraz po zakończeniu lektury?

kasacja remigiusz mróz recenzja iambiblioholic welkinson

Kordian Oryński ma zacząć aplikację w jednej z największych kancelarii prawnych w Warszawie. Jest podekscytowany na myśl o karierze stojącej przed nim otworem, o poważnej instytucji, w której wiele się nauczy i z której wyniesie ogrom doświadczenia. Jakie jest więc jego zdziwienie, gdy wraz z początkiem pracy w kancelarii Żelazny i McVay zostaje rzucony w sam środek afery związanej z morderstwem dwóch osób, a na jego opiekunkę wyznaczono panią mecenas Joannę Chyłkę o specyficznych manierach i niełatwym charakterze…

(więcej…)

Niektóre historie mają kły… Stephen King – „Bazar złych snów”

Tablet otwierający przejście do alternatywnych rzeczywistości, nekrologi mające moc uśmiercania, tajemnicze samochody i koniec świata. Śmierć, mrok, zniszczenie – tak w sporym skrócie można opisać zawartość najnowszego zbioru opowiadań spod pióra Kinga. Warto zagłębić się w ten świat?

Muszę przyznać, że nigdy szczególną fanką opowiadań nie byłam. Zawsze wolałam dłuższe formy wypowiedzi, gdzie historia mogła powoli się rozwijać, a ja poznawałam postacie i stopniowo się z nimi zżywałam. Lubię tę specyficzną więź tworząca się między mną a bohaterami czytanej przeze mnie powieści. Tak czy inaczej, po opowiadania sięgałam raczej niechętnie, ciągle mając w pamięci chociażby przygodę ze zbiorem Agathy Christie, który mocno mnie rozczarował.

stephen king bazar złych snów recenzje iambiblioholic

Sytuacja zmieniła się jednak, gdy pochłonęłam (tak, inaczej nazwać się tego nie da) dwa zbiory opowiadań o Wiedźminie. Wtedy stwierdziłam, że forma ta być może ma mi do zaoferowania coś jeszcze i postanowiłam dać jej szansę. Wiedziona tym postanowieniem, zaopatrzyłam się w najnowszy zbiór krótkich dzieł Kinga i… Przepadłam. Może nie każde z 21 opowiadań położyło mnie na łopatki i wbiło w fotel, ale większość z nich klimatem wpisała się w to, co uwielbiam – czyli mrok, grozę i tajemnicę. I to mnie kupiło.

(więcej…)

Przestępca na straży sprawiedliwości. Jo Nesbø – „Syn”

Narkotyki, pranie brudnych pieniędzy, korupcja – oto Norwegia w wydaniu Nesbø. Świat, w którym ci, którzy powinni stać na straży prawa, są z nim na bakier, a przestępcy wymierzają sprawiedliwość według własnych zasad. Totalnie zepsuta policja, zamiast karać zabójców, przymyka oko na ich poczynania, a nawet współpracuje z szefem całego przestępczego świata. Tu wszystko jest na odwrót i właściwie nie wiadomo, kto stoi po czyjej stronie… Czy to może skończyć się dobrze?

Sonny Lofthus popadł w kłopoty z prawem po śmierci ojca policjanta i od wielu lat siedzi w najlepiej strzeżonym więzieniu w Norwegii, nie sprawiając żadnych problemów. Jest lubiany przez innych więźniów, głownie dlatego, że zawsze wysłuchuje ze spokojem ich wyznań, co stanowi swego rodzaju rozgrzeszenie i rozliczenie się z przeszłością dla każdego z nich. Krążą jednak plotki, że przyznaje się do zbrodni popełnionych przez innych… Wszystko zmienia się, gdy Sonny poznaje historię, która stawia śmierć jego ojca w zupełnie nowym świetle – chłopak postanawia poznać prawdę i wymierzyć sprawiedliwość wrogom z przeszłości.

nesbo syn iambiblioholic recenzje

(więcej…)

W poszukiwaniu utraconej duszy… Szymon Krug – „Król Wron”

Wydaje nam się, że doskonale znamy to, co nas otacza, i nie zastanawiamy się, czy poza zasięgiem wzroku nie czają się potwory rodem z koszmarów… Z koszmarów, które śniliśmy w dzieciństwie, a rodzice przekonywali, że to jedynie zły sen. Co jednak, gdyby okazało się, że tuż obok nas istnieją zjawy rodem z horroru, które mogą zabrać nam duszę?

recenzja król wron welkinson iambiblioholic

Adam prowadzi razem przyjacielem, Eliaszem, wydawnictwo. Nie jest zbyt lubiany i sam nie zabiega szczególnie o towarzystwo innych ludzi; nie stroni od alkoholu i późnego wracania do domu. Pewnego wieczoru po kolejnej imprezie, obawiając się powrotu do domu taksówką, postanawia wybrać się na spacer przez park. Pozornie niewinna przechadzka okazała się być najgorszą i najbardziej bolesną w skutkach decyzją w jego życiu…

(więcej…)

Koszmar pisarza. Stephen King – „Misery”

Każdy początkujący pisarz marzy o tym, by stworzyć powieść, która porwie tłumy i sprawi, że czytelnicy pokochają historię i bohaterów. W głowie pojawia się myśl o sławie, autografach i wiernych fanach… Co jednak, gdy z czasem pisarz znudzi się postacią ze swojej najpopularniejszej serii i postanowi ją uśmiercić? Czy fani przyjmą zakończenie sagi wyrozumiale?

Paul Sheldon jest pisarzem znanym z serii romansów o Misery Chastain. Przysporzyły mu popularności i wielu wiernych fanów, głównie kobiet, z niecierpliwością oczekujących na kolejne części. Paul jednak tak znudził się swoją bohaterką, że w ostatniej książce cyklu postanowił ją uśmiercić i zająć się poważniejszą literaturą. Gdyby wiedział, ile kłopotów mu ten pomysł przysporzy, na pewno zastanowiłby się nad nim dwa razy…

DSC_3482...

(więcej…)

Pociąg do prawdy. Paula Hawkins – „Dziewczyna z pociągu”

„O, sąsiadom to dobrze, żyją sobie szczęśliwie, są młodzi i mają pieniądze! Chciałbym wejść do ich życia…”. Często myślimy tak o osobach, które znamy tylko z widzenia, powierzchownie. Wydaje nam się, że żyje im się sielankowo i wspaniale, tak, że sami chcielibyśmy się częścią owej sielanki stać. Czy jednak to, co na pozór wydaje się ideałem, nie kryje w sobie mrocznych tajemnic?

„Dziewczyna z pociągu” to głośny debiut Pauli Hawkins… Który właściwie debiutem nie jest – autorka publikowała wcześniej pod pseudonimem Amy Silver. Przyznać trzeba, że marketing stoi na wysokim poziomie, a na okładce sam Stephen King wyznaje, że od powieści nie mógł się oderwać całą noc. Na pewno mało jest osób, które o tej szeroko zapowiadanej premierze nie słyszało, ale jak wiadomo, nie zawsze to, co mocno promowane, jest tak samo dobre. Jak to wygląda w przypadku „Dziewczyny z pociągu?” Czy mamy do czynienia z interesującą powieścią, czy przeciętnym czytadłem – jak chociażby 450 stron?

welkinson iambiblioholic dziewczyna z pociągu

(więcej…)

Co los złączył… Charlotte Link – „Gra cieni”

Czy jedna osoba może odmienić los czterech innych ludzi i sprawić, że na zawsze stracą możliwość zrealizowania swoich życiowych marzeń? I czy którakolwiek z tych osób mogłaby w ramach zemsty posunąć się do morderstwa?

David Bellino to pozbawiony skrupułów bogacz, któremu teoretycznie nic nie brakuje: piękna partnerka, luksusowy apartament… Ale to tylko pozory – David cierpi na koszmary i prześladują go lęki. Sytuacja pogarsza się, gdy zaczyna dostawać listy z pogróżkami. Podejrzewa, że ktoś z jego dawnych przyjaciół chce go zabić, a każdy z nich miałby powód – ich drogi rozeszły się w tragicznych okolicznościach… Mężczyzna postanawia więc zaprosić ich do siebie na kolację. Ku jego zdziwieniu, wszyscy przyjmują zaproszenie i przybywają do luksusowego mieszkania na przyjęcie. Czy Davidowi uda się dowiedzieć, kto życzy mu śmierci?

gra cieni welkinson iambiblioholic recenzje

(więcej…)

Gdy fikcja miesza się z prawdą… Patrycja Gryciuk – „450 stron”

Dobra książka swój początek ma w głowie autora. Ale wciągająca fabuła, ciekawi bohaterowie, skomplikowane intrygi i niespodziewane zwroty akcji utrwalone na papierze za pomocą małych, czarnych znaczków to tylko część przepisu na sukces. Pisarz stworzył dzieło i teraz to w rękach wydawnictwa spoczywa odpowiedzialność za jego wypromowanie. Do czego zdolni są wydawcy, stając do marketingowej rywalizacji o czytelnika? Czy ktoś może posunąć się do morderstwa, by o książce zrobiło się głośno?

Wiktoria Moreau to autorka bestselerowych kryminałów. Zbliża się premiera jej najnowszej książki, czytelnicy składają zamówienia jak szaleni i wydaje się, że sukces jest murowany. Ale jak to często bywa – sielanka nie trwa zbyt długo. Okazuje się bowiem, że ktoś podmienił nazwę powieściowej firmy farmaceutycznej, w której dzieje się akcja, na inną, podejrzanie podobną do nazwy realnie istniejącego koncernu. Widmo pozwu o zniesławienie to tylko początek problemów, bo policja zaczyna wyławiać z rzeki Hudson trupy i wszystko wskazuje na to, że morderca działa według fabuły książki największego konkurenta Wiktorii… A ta z kolei niebezpiecznie przypomina historię kobiety. Kto zmienił nazwę firmy, kto stoi za zabójstwami i wreszcie – co wspólnego ma ze sobą powieść Moreau i jej konkurenta?

welkinson iambiblioholic recenzje książki

(więcej…)

Strzeż się kotojadów… Joanna Bator – „Ciemno, prawie noc”

Czasem się wraca. Z różnych powodów. Z tęsknoty, chęci powspominania tego, jak to kiedyś było, przeżycia czegoś jeszcze raz, bądź też z potrzeby wyjaśnienia niezamkniętych spraw z przeszłości. Niezależnie od tego, jakie pobudki kierują człowiekiem, powroty są różne i różne mogą być ich rezultaty. Czasem na tyle zaskakujące, że wywracają dotychczasowe życie do góry nogami…

joanna bator ciemno prawie noc, welkinson iambiblioholic

W Wałbrzychu zaczęły ginąć dzieci. Reporterka Alicja Tabor została skierowana do miasta, by zbadać sprawę i napisać materiał dla gazety. Takim sposobem kobieta wraca po latach w swoje rodzinne strony, z którymi nie łączy jej już nic – ojciec i siostra nie żyją, a matki nawet nie pamięta. Wspomnienia jednak wracają, a zagłębiając się w sprawę zaginionych dzieci Alicja zaczyna odkrywać także zdarzenia z przeszłości i poznawać mroczne tajemnice swojej rodziny, o których nie miała pojęcia. Perły księżnej Daisy, zamek Książ, kociary, natchnieni prorocy i kotojady – oto mroczny Wałbrzych, do którego powróciła dziennikarka. Czy Alicji uda się znaleźć w tym mieście bratnią duszę i rozwikłać tajemnice zaginionych dzieci oraz swojej rodziny?

(więcej…)

Przypadek czy przeznaczenie? Sebastian Fitzek – „Kolekcjoner oczu”

Przeznaczenie czy przypadek? Co rządzi ludzkim losem? A może sami go tworzymy?

Sebastian Fitzek to mistrz thrillerów – przekonuję się o tym po raz kolejny. Choć nadal pozostaję zauroczona jego „Terapią” i stoi ona na pierwszym miejscu na liście ukochanych książek z tego gatunku, to „Kolekcjoner oczu” zawiesił poprzeczkę bardzo wysoko. Co mnie tak urzekło w tej historii?

welkinson iambiblioholic recenzje kolekcjoner oczu sebastian fitzek

Cały Berlin żyje doniesieniami o najnowszych ofiarach psychopatycznego mordercy. Najpierw zabija matkę, potem porywa dziecko i ukrywa je, dając zrozpaczonemu ojcu 45 godzin na jego odnalezienie. Po tym czasie dziecko umiera, a odnajdywanym zwłokom za każdym razem brakuje lewego oka. Kolekcjoner oczu, jak go ochrzczono, nie zostawia żadnych śladów, więc policja nie trafiła do tej pory na żaden jego trop. Wszystko zmienia się, gdy Alexander Zorbach, były policjant, obecnie pracujący jako dziennikarz, gubi na miejscu zbrodni swój portfel. Co bardziej podejrzane, mężczyzna posiada niebywale ogromny zasób informacji dotyczących ostatniego morderstwa… Kiedy do gry wkracza niewidoma fizjoterapeutka, która twierdzi, że jej ostatnim pacjentem był mężczyzna odpowiedzialny za zbrodnie, sytuacja staje się jeszcze bardziej zagmatwana. Rozpoczyna się szaleńczy wyścig z czasem, by złapać sprawcę i odnaleźć dzieci – czy uda się rozwikłać tajemnicę niezwykłych wizji niewidomej kobiety i złapać psychopatę? (więcej…)